Ławka w ogrodzie to mebel, który pracuje przez cały rok: latem służy do odpoczynku z książką, wiosną i jesienią stoi na deszczu, a zimą często pod śniegiem. Nic dziwnego, że przy zakupie wiele osób szuka rozwiązania, które będzie jednocześnie przystępne cenowo i wytrzymałe. Rynek oferuje dziś modele z kilku różnych materiałów, a każdy z nich inaczej wygląda, inaczej się starzeje i wymaga innej opieki. Różnice widać nie tylko w katalogu, ale też po dwóch czy trzech sezonach użytkowania. Poniżej omawiamy, z czego powstają budżetowe ławki, jak zachowują się drewno, metal i tworzywa oraz co zrobić, by mebel zachował dobry wygląd przez wiele lat.
Z czego produkuje się niedrogie ławki ogrodowe
Wśród propozycji, takich jak tanie ławki ogrodowe, spotyka się trzy główne grupy materiałów: drewno iglaste, metal oraz tworzywa sztuczne i kompozyty. Niższa cena wynika zwykle z prostszej konstrukcji, mniejszej ilości dodatków i użycia surowców łatwo dostępnych, a nie z tego, że mebel jest z założenia gorszy.
Wybór materiału warto dopasować do miejsca. Inaczej będzie się sprawdzać ławka pod wiatą, inaczej na otwartym trawniku, a jeszcze inaczej na tarasie wyłożonym płytkami. Znaczenie ma też to, czy mebel ma zostać na zimę na zewnątrz, czy będzie chowany do garażu.
Drewno sosnowe, świerkowe i impregnowane w ławkach ogrodowych
Najczęściej wybierane są ławki drewniane, bo dobrze wtapiają się w zieleń i są przyjemne w dotyku. Sosna i świerk to gatunki popularne w tańszych modelach: drewno jest lekkie, łatwe w obróbce i dobrze przyjmuje bejce oraz lakiery. Ma jednak miękką strukturę, więc przy intensywnym użytkowaniu łatwiej o zarysowania i wgniecenia.
Duże znaczenie ma impregnacja. Drewno nasycone środkami ochronnymi jest odporniejsze na wilgoć, grzyby i owady, co wydłuża jego życie na zewnątrz. Warto sprawdzić, czy elementy mają zaokrąglone krawędzie, a deski siedziska są odstawione od siebie na kilka milimetrów, dzięki czemu woda swobodnie spływa. Z czasem drewno naturalnie szarzeje, co część osób uznaje za zaletę, a inni odświeżają kolor środkiem do drewna.
Ławki stalowe i aluminiowe jako lekka alternatywa
Metalowe ławki mają smuklejszą sylwetkę i często przypominają klasyczne modele parkowe. Stal jest ciężka i stabilna, dlatego trudniej ją przewrócić czy przesunąć podczas wiatru. Powinna mieć powłokę ochronną, najczęściej lakier proszkowy lub ocynk, która chroni przed rdzą. Aluminium jest lżejsze i z natury odporne na korozję, więc łatwo je przestawiać z miejsca na miejsce.
Do cech metalowych ławek należą:
-
duża sztywność konstrukcji, nawet przy cienkich profilach,
-
brak konieczności regularnego impregnowania,
-
nagrzewanie się powierzchni w pełnym słońcu,
-
możliwość łączenia metalowego stelaża z drewnianym siedziskiem.
Przy połączeniu stali z deskami zyskuje się komfort siedzenia, a jednocześnie wytrzymały szkielet.
Tworzywa sztuczne i kompozyty w ławkach odpornych na pogodę
Ławki z tworzyw, takich jak polipropylen czy polietylen, są lekkie, odporne na wilgoć i nie wymagają malowania. Dobrze znoszą deszcz, a barwnik jest zwykle zatopiony w masie, więc drobne otarcia nie odsłaniają innego koloru. Słabszą stroną bywa wrażliwość na promieniowanie UV: tańsze wyroby mogą z czasem blaknąć lub robić się kruche, dlatego dobrze sprawdzić, czy producent zadeklarował stabilizację przeciw słońcu.
Kompozyty drewnopodobne łączą włókna drzewne z tworzywem. Wyglądają jak deski, ale nie butwieją i nie wymagają olejowania. Zwykle kosztują więcej niż zwykłe sosnowe modele, choć w prostych wykonaniach mieszczą się w rozsądnym budżecie. Trzeba liczyć się z tym, że są cięższe od zwykłego plastiku, a ich powierzchnia bywa śliska po deszczu.
Jak pielęgnować ławkę ogrodową, żeby przetrwała kolejne lata
Podstawą jest regularne czyszczenie. Wystarczy miękka szczotka, letnia woda i łagodny detergent, który usunie kurz, pyłki i zielony nalot. Drewno warto raz w roku, najlepiej wiosną, przejrzeć pod kątem pęknięć, a następnie nałożyć warstwę impregnatu lub oleju zgodnie z zaleceniami producenta. Ewentualne odspojone drzazgi usuwa się drobnym papierem ściernym.
W przypadku metalu liczy się szybka reakcja na uszkodzenia powłoki: zarysowane miejsce można zabezpieczyć farbą do metalu, zanim pojawi się rdza. Ławki z tworzyw dobrze jest ustawiać choć częściowo w cieniu, a na zimę przykryć pokrowcem lub schować do pomieszczenia. Pod nóżki dobrze podłożyć płytki lub podkładki, bo kontakt z mokrą ziemią przyspiesza zużycie każdego materiału. Takie drobne zabiegi kosztują niewiele czasu, a realnie wydłużają życie mebla.
